Δεν είναι τα καθαρά- αποψιλωμένα οικόπεδα της πόλης που θα αποτρέψουν τις δασικές πυρκαγιές . Ιδιαίτερα σε οικιστικά βεβαρυμένες περιοχές , εξαφανίζονται ενδημικά είδη που μπορεί να είναι σημαντικά και κάπως έτσι κατάφεραν να επιβιώνουν .

Δήμητρα Σπανού

ΤΑ "ΣΦΟΥΓΚΑΡΙΣΜΕΝΑ" ΟΙΚΟΠΕΔΑ ΔΕΙΧΝΟΥΝ, ΕΙΤΕ  ΑΓΝΟΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΕΥΡΥΤΕΡΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ

 Ή ΜΙΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΑΝΘΡΩΠΟΚΕΝΤΡΙΚΗ ΚΑΙ ΕΓΩΪΣΤΙΚΗ ΑΝΤΙΛΗΨΗ 

Η υποχρέωση αφορά οικόπεδα:

• εντός σχεδίου πόλης ή οικισμών
• σε απόσταση έως 100 μέτρων από αυτά
• σε εκτός σχεδίου περιοχές με κτίσμα, εφόσον δεν υπάγονται στη δασική νομοθεσία.

www.in.gr/2026/04/04/greece/oikopeda-poioi-einai-ypoxreomenoi-na-ta-katharisoun/

Το 1997 κυκλοφόρησε από τον Δήμο Αθηναίων το βιβλίο - λεύκωμα  "τα αγριολούλουδα της Αθήνας" που συγγράφουν οι: Ηλίας Καϊναδάς διδάκτορας του τμήματος περοβάλλοντος του πανεπιστημείου Αιγαίου, ο Νίκος Μαργαρης καθηγητής διαχείρησης οικοσυστημάτων από τμήμα περιβάλλοντος Πανεπιστημείου Αιγαίου και ο Μάριος Θεοδωρακάκης δασολόγος περιβαλλοντολόγος με εμπειρία στην διαχείρηση οικοσυστημάτων.

Ο πρόλογος αυτής της έκδοσης από την Έλλη Ευαγγελιδου Αντιπρόεδρο Πολιτισμικού Οργανισμού Δήμου Αθηναίων (τότε) λέει 

Η φύση, η άγρια φύση, ζει άραγε μέσα στα όρια του Δήμου Αθηναίων; Το βιβλίο αυτό είναι η καλύτερη απόδειξηπως παρά την απληστία των ανθρώπων , η άγρια φύση βρίσκει πάντοτε διέξοδο ώστε να κάνει αισθητή την παρουσία της.

Τα αγριολούλουδα του βιβλίου αυτού, που καταγράφησαν μέσα στα όρια του Δήμου Αθηναίων είναι ταυτόχρονα μια ανάσα ζωήςκαι μαι κραυγή απελπισίας.

Παρά όμως τον προκλητικό τίτλο: αγριολούλουδα μέσα σε μια μεγαλούπολη, το βιβλίο καταπιάνεται μ ένα θέμα που έχει σχέση με τη διαχρονική πορεία της πόλης, την εξέλιξη των μοργολογικών και κλιματικών της παραμέτρωναπό την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.

Το βιβλίο αυτό μας εκπλήσει και μας διδάσκει. Ποιος δεν μένει έκθαμβοςμπροστά σ αυτά τα μικρά θαύματα της φύσεως, που επιμένουν να φυτρώνουν σ αυτή τη γη, από τότε που κυλούσε ο Ιλισσός και κτιζόταν η Ακρόπολη, μέχρι σήμερα; Ίσως το όμορφο αυτό βασίλειο της φύσηςνα μας κάνει να στρέψουμε το βλέμμα λίγο πιο χαμηλά, εκεί κοντά στο λίγο χώμα που έχει απομείνει και να μας προβληματίσει για το τίμημα της εξέλιξης.

Το μεγάλο συμπέρασμα λοιπόν είναι ένα. Σ αυτό το χώρο όπου οι άνθρωποι έφτιαξαν παλαιότερα μερικά από τα πιο θαυμαστά τους έργα, δημιούργησαν το καλύτερο πολίτευμα και θεμελίωσαν έναν πολιτισμό, εδώ, μέσα από αυτά τα μικρά φυτά η φύση δείχνει όλο της το σεμνό, αλλά άφθαρτο μεγαλείο!