Ποιος είδε τη νεράϊδα Κυμοθόη. Το ποίήμα του Κωστή Παλαμά

—Ποιός είδε τη νεράιδα Κυμοθόη,του πέλαου τη λαχτάρα και του αφρού,που είν’ έξω από τα πρόσκαιρα της πλάσηςκαι πέρα από τα βρόχια του καιρού;

5—Εγώ είδα τη νεράιδα Κυμοθόη,των πέλαων τη χαρά και των αφρών,στα πόδια της να σέρνει τον Ασκραίο,τον ψάλτη των ηρώων και των καιρών.

—Ποιός είδε τη νεράιδα Κυμοθόη;10Τα κύματα μαγνήτες και καημοί,χρυσά δελφίνια στη φωνή της παίζουνκαι στο κορμί.

—Εγώ είδα τη νεράιδα Κυμοθόη,να ξεθάφτει, στην άβυσσο θαφτό,15του Βασιλιά της Θούλας το ποτήριτ’ ονειρευτό.

—Ποιός είδε τη νεράιδα Κυμοθόη;Το πρόσωπό της μια φεγγοβολή,το φεγγάρι στης θάλασσας τους κόρφους20που τρέμει απάνου τους και τους φιλεί.

—Εγώ είδα τη νεράιδα Κυμοθόηνα ποτίζει το θείο τραγουδιστήστου Βασιλιά της Θούλας το ποτήρι…Θνήτος ή θείος, μακάριος που θα πιει!